Sabır Sancağı

SABIR SANCAGI — MEHTER DESTANI
Yürüdük biz bu yolda geri bakmadan,
Aşkı yük ettik omza, eğilmedik fırtınadan.
Gece çöktü üstümüze, yıldız söndü semadan,
Gönül burcu düşmedi, savunduk son nefese dek.
Hey!
Yürü bre yürek, yol Hak yoludur!
Bir bakışla şehir kurduk,
Bir susuşla kaleler aştık.
Söz söylemeden sabrettik,
Sabrı kalkan, edebi miğfer yaptık.
Hey!
Zafer, susabilene yakındır!
Giden ağladı, kalan yandı,
Bu meydan herkese imtihandı.
Vedalar da bir seferdir,
Her ayrılık bir iç cihandı.
Hey!
Yiğit ağlar, geri dönmez!

Hatıra taşınır, onur bırakılmaz!
Beklemek mi?
Biz nöbet tuttuk zamanın kapısında.
Kapı açılmadıysa
Sabır yazıldı alın yazısında.

Hey!
Çölde gül açtıran yürüyüş!
Kalbi verdik Allah’a,
Sancağı diktik duaya.
Yönümüz döndü semaya.
Hey!
Sahip Hakk’tır, kul yürür!