Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yuregıne saglık..
Yüregine saglik..
evet bu güzel şiirdeki betimlemeleri okuyunca sabah olmasın diyesi geliyor insanın...
şiire tebriklerimle...
cok sevdigim cokta begendigim ve ilk okudugum sair Ismail Tarhan anlatimlari gibi muhtesem satirlariniz saygideger üstadim...kutlarim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta