Bir başka özledim dün akşam seni.
Nereye baksam hasretin çıktı karşıma.
Kapattım gözlerimi aldım seni odaya.
Seyrettim hayalini bıkmadan doya doya.
Akşam yemeği yedik mum ışığında.
Bir lokma sana, bir de bana.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta