Karanlık bir kentin aydınlık yokuşuydu
Her gece çıktığım
Saat kulesinden rasathaneye
Her mevsim her an sen diye
Sıcak bir çorba hayali zamanda
Belki bir tebessüm dört mevsim inatla
Aydınlık bir kentin karanlık bir yokuşuydu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta