Satırlarımın örselenmiş ve tarumar olmuş kimliğinden yazıyorum.
Yaşamanın sonsuzluk gibi satırlara sızışından,
Gözlerinin gölgesinden sıçrayan ışık,
Gecenin kahreden bir inleyişinden,
Bu karanlık odanın içine bıraktığın hüzün ile yazıyorum.
Selamsız gidişin ile mi başlayacaktı sonsuzluğu özleyen yarım?
Bir kırık kalem adını böyle zor mu anacaktı?
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta