Büyük bir yoklukla uyanıyorum sabaha
Genişçe bir yol açılıyor önüme
Bacaklarımı sarkıyorum o yoldan
İniyorum yataktan olağan isteksizlikle
Bu arada saat dokuz kırkbeş
Emirler yağdırıyorum her bir parçama
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta