Geceyi karanlığın koynuna çağıran
İkindi güneşi sonrasında esen deli rüzgardır
Önüne katarak alır götürür her şeyi
Dalından sıkılmış sarı yapraklar gibi
Bir zamanlar içimizi ısıtan gülüşleri de
Önüne katarak savurur dünde kalan düş gibi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta