S/amanyolumsun Şiiri - Erdem Gümüş 2

Ben seni sokağın tavanı kadar;
Kıyısız severim, s/aman’yolumsun.
Vuslatım uzaksa, mahşere kadar,
Ahre dek beklerim, zaman’yolumsun.

Sevginin tadına ben sende bandım,
Aslı’nın Kerem’den, beterce yandım.
Yaktığın ateşe, epey dadandım,
Bu yangından caymam, duman’ yolumsun.

İnleyen şiirler, ruhum sarıyor,
Mızrabım sazımda seni arıyor,
Cânânım nerdeyim diye soruyor?
Tenimde değilsin, sinem’solumsun

Bu dert onmaz dedi aşkın tabibi;
Vuslatı unutmuş, yazgı hâbibi;
İmkansız aşkların, Tanrı sebebi,
Aşk sırât köprüsü, yaman’yolumsun.

Telveler yâd’ele, bakmaz Figani,
Zümrütler yâd yürek, yakmaz Figani,
Ölse kulvarından, çıkmaz Figani,
Sen sevdama giden, iman’yolumsun.