zindanı bir mâh/kumun ümit yıkımın oğlu
de ki bekleyişler siyâh atlara bindi
aşıp gittiler çoktan dar vuslat yokuşunu
ne ki beklerim seni ne ki yağmurlar dindi
desem ki burada bu yağmur ormanında
en ağaç yüzümle var olmanın cürmünü
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta