Rüzgârla savaşıyorum rüzgârla durmadan
Durmadan savaşıyorum üveyik rüzgârlarıyla
Karanlık çağa karşı yorulmadan
Aşksız kalmış ışıltılı kentin içinde
Yüreğimde hasret çocukları toplanmış
Ezilmiş güllerin top atışları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta