Rüzgârın Sırrı Şiiri - Yusuf Şeker

Rüzgârın Sırrı

Bir sabah güneşi sisli doğarken,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.
Hüzünle bülbüller sessiz öterken,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.

Gecenin koynunda kayıp yıldızlar,
Sessizce ağlar kırık aynalar.
Unutulmuş ne varsa onu hatırlar,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.

Kırık bir beste dolaşır dilde,
Sessizlik yankılanır ıssız bir yerde.
Zaman durur gibi her bir hecede,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.

Bir gölge düşer sararmış güze,
Söylenmemiş söz kalır içimde.
Sensizliğim ağır çöker üstüme,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.

Yorgun hatıralar döner de durur,
Geçmişim içimde ince bir gurur.
Sessiz çığlıklar geceme vurur,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.

Sönük bir umut kalır içimde,
Yitik sevdalar gezinir düşte.
Bir ince sızı büyür göğsümde,
Rüzgâr dokunur yine solgun güllere.
Yusuf şeker