Rüzgarın Sesi Şiiri - Sinem Taş

Yaşanılanların gizli habercisi var
Söyledi bana rüzgarın sesi

Bir evin camından girdi mesela
Perdeleri araladı dalgalarla
Ne mutlu insanlar kahkahalarla
Sevindi rüzgar uzaklaştı usulca

Sonra sokağın birine uğradı
Yakıcı bir bakış, bağırışmaları duydu
Kalp kalbe darbeleri nasıl vurdu?
Rüzgar fırtına olup savruldu

Bir parka uğradı sonunda
Çocuk sesleri baya gitmişti hoşuna
Yorulmuş bir adam oturuyordu bankta
Rüzgar göz yaşını kuruttu ağladığı boyunca

Bir başkası yürüdü hızla yanından
Çok düştü ama kalktı hep ardından
Rüzgar ilk defe durdu hayran hayran
Ve içinde bir ümit taşıdı an ve an

Dinle dedi rüzgar, az biraz bekle
Hayat bazen yakar bazende serinlikle
Düştüğünde ayağı kalk, vazgeçme yolundan
Sarsıldıkça güçlenir,olgunlaşır he adımından
Her fırtına diner,huzur gelir sonunda
Dinle ve unutma: yaşa her anında