Uyuyakaldım; aşkının dudaklarını okuyan ninnisine.
Yazdım ismini içimdeki gökyüzünün has mavisine
Ve gözlerinse mecazlarım, mum ışığının manisine,
Hapseder mehtap belki bizi, bir akdeniz defnesine.
Duyuyor çığlıklarımı sesin kadar uzaktan bir âmâ.
Mecbur tüm mısralarım gözlerinden gelen ilhama.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta