Rüzgarın Kızı 3 Şiiri - Nimet Öner

RÜZGÂRIN KIZI

Saçlarında dağların soluğu,
gözlerinde sonsuz göğün mavisi var.
Rüzgâr nereye esse, o da oradadır
bir dalın ucunda dilek
bir kayanın ardında sükûttur adeta.

Ne adı söylenir ne izi kalır,
bir dokunur, ömrünü savurur.
Bir serçe ürperir kalbinde,
bir çiçek eğilir ardından.

Rüzgârın kızı
Ne zaman ağlasa, bulutlar kararır.
Ne zaman gülse, deniz gülüşür ufukla.
O yürüyünce yapraklar susar,
dünya onunla nefes alır.

Bir gün gelir,
bir ovaya düşer gölgesi.
Bir çocuk anne der,
bir adam keşke diye iç çeker.
Oysa o sadece geçmiştir,
hiç kalmamıştır

Rüzgârın kızı,
sessizliğin eteğinde uyur her gece.
Ve sabah olduğunda
bir dua gibi doğar ufka
Sev beni, ama tutma
Çünkü rüzgârın kızı,
ancak özgürken var olur.

Kimse bilmez,
o rüzgârın yetim kalmış sesidir
bir dağ başında unuttuğu şarkının yankısını arar
Ve aşk,
ilk onun gözlerinde kanat çırpar.

Azra Nimet Öner