Rüzgarın kelamı Şiiri - Yasemin Tanık

Rüzgarın kelamı

Gir içeri rüzgar bana dokun var gücünle
Kendime getir beni, alfabem yıkılsın!

Yeniden kurayım bendeki cümleleri
Beni sars rüzgar, kendimi bulayım!

Dar ağacında sallandır uykuyu
Bağrına bas beni rüzgar, farkına varayım

Küstah sözcükler ağırlaştırıyor ruhu
Beni uyutan bu salıncaktan bir an evvel uyanayım

Güneş hesapsız bir şekilde ödeyemez borcunu
Dudağıma kon rüzgar, güneşi çağırayım

Rüzgar kurut cürmü topraktan
Bahçelere sular dökülsün avucumdan

Rüzgar sürükle beni göğsünde
Diriliyorum ben seninle…