Gökyüzünde yorgun bir yıldız,
Çaresizlikle dolu anların ardında.
Kimsesizler sokaklarında
Kaybolmuş bir gönül.
“Kimsin?” diye sorsan,
Cevaplar hep rüzgarın ardında.
Gecenin sessizliğinde
Umut arar gözler,
Kaybolmuş hayallerin
Peşinde yorgun izler.
Belki bir sabah doğar
Güneş yeniden içimize,
Ve her yara, sevgiyle diner,
Sessizce, gizlice içimizde.
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 10:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kaybolmuş bir gönül.
teşekkürler şair... kimsesizler sokağında... olmalıydı...
peki, anlayış ile...
.
...
.
XXVII
aşk afişe olmaz,
öyle kendi halindedir,
ve anlaşılmak ihtiyacında da değildir,
dağ başları mekânı,
kendiyle kalışları sevincidir,
zamanı dardır,
gölge edilmeyişten başkaca bir
ihsan da istemez kimseden,
yakınlığı kendinedir,
kâbe kadar yakışır heybetine siy/ah senin aşk,
ve ah/ın vardır,
sabah ezanları içine işlerken,
feryâdın…,
tek göz barakan keza koyu siyahtır,
.
...
.
TÜM YORUMLAR (1)