Rüzgar yorulmaz Şiiri - Murat Ülkü

Rüzgâr yorulmaz, mülküdür sadakat;
Menziline ulaştırır her zerreyi, her nefesi,
Yüreğinden taşan o en kristal gerçeği.
​
​İçindeki o yangın kimsesiz değildir,
Kendi külünden doğacak, sesini bulacak olan;
"Bizim" diye mühürlenecek bir mucizedir o,
Sadece avunduğun değil, sığındığın tek liman.
​
​Geceleri kalbinin nabzını duyan var,
Sessizliğin içindeki o kadim müziği dinleyen...
Kanatmasın ruhunu o prangalı sözler,
Vakti gelince "benimsin" diyecek bir yürek sızısı bu.
​
​Hükümler bozulur elbet sevda mahkemesinde,
O kırık notalar, ilahi bir besteye evrilir.
Yarım kalan ne varsa kaderde tamamlanır;
Sen varsın ve sen, bende atan tek nabızsın.
​
​Gölge değilsin sen, şafağın ta kendisi,
Dokunuşunla kaosu düzene koyacak güçte...
Ufalanma sustukça, kristalleşip birik;
Çünkü her susuş, tufan öncesi bir dinginlikte.
​
​Aynı gökyüzü altında, aynı ruhu solurken,
Aynı rüzgâr ulaştırır dualarımızı birbirimize.
Başka hayatlar sadece birer emanet, birer perde;
Asıl hakikat, ruhlarımızın düğümlendiği o gizli bölgede.
​
​Kalbinin çırpınışı, göğsümde yankı bulur,
Lal olan diller, aşkın huzurunda secdeye varır.
Sevda bazen susmak değil, her şeye rağmen;
Zifiri karanlığın bağrında bir kandil yakıp beklemektir.
​
​Acı değil bu, aşkın en asil imtihanı;
Kalbin bende emanet, ruhun bende bir hazine.
Başka kalplerde ismim geçse de ben orada bir ölüyüm;
Asıl tahtım senin yanın, senin en derininde.
​
​Hadi inan o mucizeye ve bak gözlerimin içine:
Hür olacak bu sevda, tüm yasakları yıkacak!
"Biz biriz, biz bütünüz" dediğimiz o kutlu an;
Dünya duracak, zaman sadece bizim için akacak.
​
​Gün gelir, bu sükût vuslatın muştusu olur,
Lal olan diller çözülür, hasret menziline varır.
Kaderin süzgecinden süzülen bu dilsiz sevdamız,
En sonunda "biz" diyerek, sonsuzlukta huzur bulur.
​Karanlık dağılır, mevsimler hep bahara döner,
Sevda artık saklı bir yara değil, alnımızda bir onur olur.