Elimi ilk kanatan şey, çocukluğumda oynadığım oyuncaklarım hatta süper kahramanlarımdı
Yeniyken güzel ve tek parça halinde büyülü,
Biraz kullanıldığında ise sanki hiç benim değil gibi soğuk
Kırıldığında ise köşeleri jilet gibi keskin,
Eskisi gibi oynamak istediğimde kanatır elimi, acıtırdı canımı
Her acıttığında ben oyuncağıma sanki bana ihanet etmiş gibi bakardım
Bana sanki söz vermiş ama o sözü tutmamış gibi
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta