Derdest olan bir aşk mahkumu asılmalı dar ağacına
Sormadan asın demeli üstünü kapamalı toprakla
Ne alsın rüzgar onun kokusunu ne de salsın
Ki uzakta bekleyen bir munis sevgili işitmesin
Vücutlar aşkla parelendikçe dalarız günahlara
Sebepsiz sanırız arzı dışında kalarak bilmeden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta