rüzgar ıslık çalıyor
uçurum aralarından
ve tebessüm içindeki güneşle bir oluyor
doldururken insan ruhunu
aç ruh,ölü ruh
morarmış bedenden ayrılıyor
boş nehir yatakları geniş vadiler ve yükselmiş iğretiler
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta