omuzlarımda taşıdığım kekre yarım ölümdü özlem
parmaklarıma değin her mevsimine kendimi böldüğüm
yarınlarımı toprağı adımlarımla yararak ektiğim
bir sonsuzluk korkusunda...
sonlansın istiyorum son yalnızlığı insanoğlunun
sonsuzlukta kaybolmak korkusuyla tüllenmeden ömür
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta