Rüyanın Eğildiği Yer Şiiri - Ferhat Gören 3

bu gece yine geldin,
hiç ses çıkarmadan,
gözlerinle duvardaki gölgemi silmeye çalıştın.

rüya mıydın,
yoksa rüyanın beni unuttuğu bir an mı?
bilemiyorum.

konuşmadık.
sen sustun, ben sustum,
ve o sessizlik büyüdü —
bir elif kadar,
belki biraz daha.

sana uzanamadım,
çünkü ellerim geçmişe dönüktü.
sen dokunmadın,
çünkü artık ışığa aittin.

bir an,
gözlerin eski halini aldı,
ben o anı tanıdım,
ama anılar yüz tutmuş aynalar gibidir:
kendini göstermez,
sadece eksileni hatırlatır.

“her şey olması gerektiği gibiydi” demiştin bir zaman,
şimdi inanıyorum:
her şey gerçekten olmuştu.
ve geriye kalan sadece
olmayanın yankısıydı.

rüya bittiğinde uyanmadım,
çünkü uyanmak,
seni ikinci kez kaybetmekti.