İçimde bir şeyler eriyip gidiyor her gece
sancılı ve sessiz
akıp gidiyor bilmediğim yolculuklara
suskularla örüyor alnımı zaman
ah aldığını geri vermiyor yıllar
umutlar kırılıyor iç çekişlerimde
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




yalnızlık değil ama ayrılığın resmi...ayrılık var ama tekil bir çoğulluğun sesi...
hala resimler çok canlı...
şiirsel yansımalar çok güzel, kutlarım Nuri Bey...
uzaklara selam...
Dostum rüyalar,hayaller bile sizde kalmamış,çok umutsuz bir
durum var.Karamsarlık dolu şiir o açıdan güzey olmuş.
Bir şeyleri kaybettiğimizi hep biliriz ama önemli olan bunun bilincinde olup halen hissedebilmek. Acıyı duyumsamak ve özümsemek de kazandırıyor insana. Öteki türlü, yani hiç bir şey hissetmeden yaşamak daha mı iyi olurdu? Hiç sanmıyorum. O zaman insan olmanın anlamı kalmazdı!...
Sevgi ve dostlukla...
Erlaçin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta