Karşı koyamamanın verdiği huzurla;
En yoğun ,en zamansız görünüyorsun yine içimde.
Güneş daha doğmadan,saati öğrenmeye bile korkarken,
Bütün varlıklar heyecanla beklerken uyumayı,
Elbet ben de sıkılmadan bekliyorum ve biliyorum,
Gün aydınlanacak, sen yine benimle olacaksın.
Gözümü kapatıyorum ve devam ediyorum rüyalarıma...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta