Birbirlerini dürtüp duruyolar
Uyanın uyanın!
Ama uyanmıyorlar,
Uyanacakları da yok.
Derin uykuya dalmışlar,
Uzaklaşınca gözlerinden gerçek dünya,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta