akşamdan sabaha uyanmak istemediğim bir dizi rüya mıydın sen
yastığa başımı koyduğumda huzur bulduğum gözlerine kapanırdım ben
leyli bir masal dünyası açılırdı şehrazadın dilinden cihana seslenen
isyan bayrağı şehriyar maviler çalardı zümrüt kokan kırkikindilerden
neden kalkıp gittin sevdilim masalın en güzel yerinde sen
ayrılık da sevdaya dahil diyor şair uyandığımda son baharıma ben
lalezar lal olup dökerken yapraklarını bilirim seni de kanatır esen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta