akşamdan sabaha uyanmak istemediğim bir dizi rüya mıydın sen
yastığa başımı koyduğumda huzur bulduğum gözlerine kapanırdım ben
leyli bir masal dünyası açılırdı şehrazadın dilinden cihana seslenen
isyan bayrağı şehriyar maviler çalardı zümrüt kokan kırkikindilerden
neden kalkıp gittin sevdilim masalın en güzel yerinde sen
ayrılık da sevdaya dahil diyor şair uyandığımda son baharıma ben
lalezar lal olup dökerken yapraklarını bilirim seni de kanatır esen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta