çocukluğumun damlarına çakılıydı pegasus
şeksiz çıka geldi gaz tenekesinden
acelesi vardı bindim rüzgarın saçlarına
ak kanatlarıyla şaha kalktı küheylan
sisli bir zaman tünelinden dört nala
uçarak geçtim baharımın başına
silindi acılarım döndüm dokuz yaşıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta