Nefes alıp almamak arası,
Ya sen varsın ya da yok.
Uzaklarda bir yerlerde bir yaşam,
Kurulmuş ve yaşanmakta.
Birbirinden habersiz iki insan,
Biraraya gelemez ki hiçbir zamanda...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta