Buğulu camlarda değilsin yalnızca
Adını kalbime yazdın, ansızın vefasızca
Habersiz değildi senin gidişin ama haksızca
Anladım ki sonunda senle ilgisi yokmuş
Rüyalar bitiyormuş uykudan uyanınca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzünlü bir rüya... Tebrikler Emre Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta