Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kendimi bile bile mutsuzluğa ittiğimi, gülerek söyleyebilirim.
Zekice, deli olduğum izlenimini verebilirim. Huzurlu geçen
bir günün gecesinde bile yalnızlığımla baş başa en hüzünlü dizeleri
yazabilirim...
Yalnızlığın hayal gücünü genişleten bir şey olduğu kesin ve
belki de tek yararı bu. Akıl almaz şeyler düşündürebiliyor insana.
Aşkta eşini bulamamışsan, bulamıyorsan, bulup da kaybetmişsen
ve yerine kimseyi koyamıyorsan yalnızsın demektir. Yalnızlığını
anlayacağı ...
