Yalnızlık korku veriyordu insana,
Bir aciz seni anıyordu ay ışığında.
Gözlerinde hüzün, kalbinde sevda,
Ölüyorken, gelmez oldun rüyalarına.
Ayrılık, umut veriyordu acılarıma.
Özlemek delirtiyor, aşk ise bir bela.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta