Çıktım yola gidiyorum
Kellem koltuğumda
Ne bir dost, ne bir sevgili
Hiç biri yok yanımda
Çevreme bakıyorum
Palyaço gibi sırıtarak
Sonra buldum kendimi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE: ATOMLAR VE MOLEKÜLLER ALEMİNDEN BAŞLAYIP, VİTAMİNLER VE PROTEİNLER ALEMİNDEN, BABALARIN BELİNDEN, ANALARIN RAHMİNDEN, BEBEKLİKTEN, TIFILLIKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, HESAPTAN GEÇİP, CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta