Çıktım yola gidiyorum
Kellem koltuğumda
Ne bir dost, ne bir sevgili
Hiç biri yok yanımda
Çevreme bakıyorum
Palyaço gibi sırıtarak
Sonra buldum kendimi
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE: ATOMLAR VE MOLEKÜLLER ALEMİNDEN BAŞLAYIP, VİTAMİNLER VE PROTEİNLER ALEMİNDEN, BABALARIN BELİNDEN, ANALARIN RAHMİNDEN, BEBEKLİKTEN, TIFILLIKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, HESAPTAN GEÇİP, CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta