Uyandım
Ve bana kurduğun o cümleyi
Göz kapaklarımdan ayırdım
Öznesi orada kaldı
Yüklemi burada
Geçmiş elimde bir anahtar
Onunla açılıyor
Karanlığın ardına çıkan yollar
Hem artık bir rüyadan daha fazla
Ne olabilir ki
Beni sana ulaştıracak kadar
Ben ki ruhumu çok acıttım bu tarafta
Taş bile ağlıyorken
Güneşte kalan başka bir taşa
Söyle…bana kim ağlayacak bu yangında?
Ve kimse benim gibi değil burada
Herkes dönüyor gibi birini acıtmaktan
Anladım
Karanlık tam bana göreymiş
Artık korkmayacağım
Kör olmaktan
Kayıt Tarihi : 5.11.2022 01:01:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!