Uzunlamasına koşarak çıktığım yol artık ne kadar da yabancı bana.
İnsanlar, arabalar, mavi gök ne kadar da uzak.
En çok da sen uzak ya.
Sevinçle çıkarken sana, bir avuç hüzünle döndüm.
Gözlerinin rengine bakarken, gözlerinde boğuldum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta