uçuyorum denizin mavisinden gözlerinin karasına,
bir akşam üstü.
ve hatırlıyorum seni,
görüyorum aklımın en ücra köşelerinde,
kapanıyorum dizlerine,
öpüyorum bulutlu ayaklarından
ve uyanıyorum,
ıssız gecenin bıraktığı karanlıkta.
nerede senli olmanın var ettiği o aydınlık?
bir çiçeğin gövdesinde çıkmış
kımıldayan bir yaprağın üstünde
yaşıyorum sensizliği.
rüzgarlarda sallanıp, güneşte kavrularak,
yağmurlarda ıslanıp, fırtınalarda koparak,
varolmaya çalışıyorum her gece.
bir tırtıl edasıyla salına salına
ama korkuyla sürünüyorum
yaprağın çiçekle temas ettiği o gövdede,
zor ama,
yaşıyorum.
Kayıt Tarihi : 4.3.2018 23:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!