Rüveyda Şiiri - Yorumlar

Gerçekten etkileyici fazlasiyla

Bu devleşen şiir aslında içimdeki bitmek bilmeyen arayışın ve teslimiyetin güçlü sesi.
Rüveyda, sadece bir isim değil aslında…
Bir idealin insanın kendi vicdanıyla girdiği savaşın adı.
Hem yaram, hem de o yarayı saran merhemim.
Muhteşemmmmmm

Bu devleşen şiir aslında içimdeki bitmek bilmeyen arayışın ve teslimiyetin güçlü sesi.
Rüveyda, sadece bir isim değil aslında
İdealin, bazen de insanın kendi vicdanıyla girdiği savaşın adı.
Hem yaram, hem de o yarayı saran merhemim.
Muhteşemmmmmm

mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim

ne garip şiirininbir kaç cümlesini okuduktan sonra aklıma Bekıs geldi. birşeyler çağrışım yapmış olmalı daha aşağı ki satırlarda Belkıs ismi geçince .tamam dedim. o hikayeden esinlenip yazılmış Rüveyda..kaleme sağlık.

*** ŞİİRE LAİK, SOSYAL ve REEL BAKIŞ ***
Şair, ilk önce kendisine, kalemine ve okuyucuya saygı duymalıdır.
Yazdığı Şiiri neden, ne amaçla yazdığını iyi bilmelidir. Her zaman
sade ve anlaşılır bir lehçe kullanmalıdır. Tema, üslup ve toplumsal
değerlere saygı duymalıdır...
Şiir yazarken, duygu ve düşüncelerin özgün ve ahenkli bir dil ile
aktarılmasına ve imgelerin gücüne, ses uyumuna ve ritmine dikkat
edilmelidir. Kelime seçimi ve yazım kurallarına kayıtsız ve şartsız
uyum gösterilmelidir???
**Aksi taktirde yukarıya Şiir diye asılmış deyimler silsilesi gibi
her gelen AŞURESİNE döner... VESSELAM
----------OZAN ÇAKIROĞLU-----------

bugün kim ölecek
bugün sen öleceksin
sen!
olamaz bu ben
ben mi öleceğim

hekimim

kaldır ayrılığın perdesini hekimim,
gözlerimiz son kez kamaşsın ayniyetle,
gözbebeklerimiz hicapla yere baksın,
uzun sürmez bilirsin zaten,
efsunkâr muhabbetler…,
hızır ilyas tepesinde bir yetimhane türküsü gibi,
şimdi ayrılık…,

ki beni mahbûb mu sandın sevgili hekimim,
senden de, benden de öte ve
bizden ziyade,
pusuladır muhabbet…,
rotasız ve yolda kalmış yalnızlara,
yedi yöndür aşıklara vuslat çilesi,
ah,

olmazsan olmaz,
sen olmazsan olmaz;
kuşlar konmaz dallarıma ve iyi gelmez
kasvetime denizden esen rüzgâr…;
canımsın, yoldaşımsın, sırdaşımsın
son çare hekimim;

sıyırdım yüreğimin zarını,
kızıl denizin tuzu gözlerimde/
halsizim...,
yüreğini kuytuya seren,
sümbül yüzlü,
yanık buğday tebessümlü lokmanım,
o aydı,
doğru mevsim doğru kış/doğru yazdı/,
doğru güz/doğru ba/har/dı…,
…yazgıydı…,
gün doğru gündü,
soluğu tütün kokan perşembe,
cuma vaktinin müjdecisiydi,
takvimler yalan söylemez…,

gel desen bile gelemem,
hicâbım var,
ki yollarım biçildi,
kutsanarak ayrılık yemini içildi,
sevgili hızır/ilyas muştusu,
sende; bütün benliklerden geçildi,
muhabbetin en ayağa düşmeyeni seçildi,
umulur ki böylece,
sonsuzluk sevildi,
o da umulur ki…,
bilirsin,
ah…;

ve sanıyor musun ki sen,
ey güya kıraati düzgün karî,
bu dizeleri seni
t/avlamak için yazıyorum ve
gözüne girme çabamdır bunlar,
öyle mi…,
her bir harfi damla damla gözyaşımdır,
yalnız; yalnız sana akan,
sendeki halis saflığa,
ve feleği hicvimdir dizelerim,
ah;

ey aşk;
varsın desinler,
sunarım kızıl ve kenarda kalmış güllerimi ben,
tenha yüreğine…,
bir küfür gibi doldu içime
kavuşup/ayrılmamız hekimim,

keramet eblehlerine postnişin atarım ikimizi de,
ki içimde uğuldayan ötenazi,
ne olur sus sus,
ah;

ve şimdi;
hiçlik mezhebindeyim,
yurtsuz ve
kimse/sizim…,
sevgili tabîbim,
terk/et/me/beni
ah,

sen;
en çok kendine kıyabilensin,
uçurumlara atlayabilecek kumaştayken,
yaya kalmayı da seçebilirsin sen,

ki nefeslerin vahdet kokar senin…,
yeni bir hayat bahşeden
beyzaden olmak kadar; güzelsin…,

sen endamı zarif dağlar gibi,
gönlü dipsiz ummanlar gibi,
güzeller güzeli bir toroslar çelebisi,
olgun ve mütekâmilsin,

hasreti içime dolan,
bendesi olduğum yârim,
beni özleyen beni anan yârim,
vadesizim, mecalsizim, çaresizim,
şu kandil gününde,
münzevi bir derviş kadar sensizim,
sahipsizim,
garibim, bir fukara isimsizim,
ah;

yüreğine kara kirpiklerle diktin beni,
sana bulutları göstererek,
- bu tabloyu kim yapmış
diye sormuştum,
sense,
- gökyüzümsün
dedin bana madem,
o halde söyle hekimim;
hangi yeryüzü gökyüzüne bakmaz…,
ve sanılıyor mu ki,
gökyüzü de yeryüzüne meftun değildir…,

vaslına erdiğin sır ırmakları menzilin olsun…,
ayağına diken batmadan;
zindan çilenin izleri alnında,
gücenmiş dudaklarından süzülen tebessüm,
yüreğine ve yufka bağrına aksın,

ve sen tekil bir itikaf çal kendine…,
felek rüzgarında ağaran şakaklarının ak ışıltısı
ve gece gözlerinden süzülen hüznünle
bakarken uzaklara,
aşkın soldurduğu dudakların kapalı,
omzunda reyhanlıdan ayrılığın ağır yükü,
kederlisin…,
duru sular kadar yorgun,
ve yoksun...,

Etkileyici..Muhteşem

Şehper-i zenbûri değmez bu CİHAN.