İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiir de bağlaçlar genelde sırıtır. Ve, ve ya,, idi, ya da, zira
lakin, fakat daha, henüz ve benzeri bağlaçlar Şiiri yavanlaştırıp
pasifize eder...Ayrıca aynı dörtlükte isim ve cins isim kullanılmaz.
Örneğin, yukarı da 3. dörtlükte 2 kez memur sıfatı kullanılmış...
Konu güzel içlenip iyi kombine edilmiş...Hayırlı Ramazanlar.
Yorum ve uyarılarınız için teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta