arzularına tutkun pala bıyıklı Rüstem!
hani köşede oturur, yanıbaşında kahvenin
bir mesele-i muammaki sakın sorma
zaman zor toparlamış yaşanmışı anılarda
sabahın soğuk ayazında
ayıları bırak insan zor uyanmakta
işte böyle bir sabahtı, limanda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta