Rumelininsesizbekçileri Şiiri - Ömer Tural

RUMELİNİN SESİZ BEKÇİLERİ

Güneş batarken Tuna’nın solgun yüzünde,
Bir hüzün çöker şimdi Balkan düzünde.
Beş asırlık mühür sökülürken yerinden,
Bir feryat yükselir tarihin derininden.

Yanya’da diz çöken gölgeler biziz,
Vardar boylarında silinmez iziz.
Edirne önünde kale gibi duran,
Toprağa düşen o isimsiz neferiz.

Sırtında azığı, yüreğinde vatanı,
Kimseler bilmez orda kefensiz yatanı.
Elveda dediği o nazlı köylerin,
Hâlâ yankısı var rüzgârda sesi derin.

Üsküp’ten yükselen ezan sustu sanma,
Şehidin kanı düşmüş, bir daha yanma.
Balkan toprağına emanet canlar,
Fatihalar bekler, bizi hatırla...

Ömer TURAL