Balçıkla yoğrulmuş bu beden dar gelir şimdi,
Sözlerin bittiği yerde, bir sızı başlar derinden.
Ten dediğin bir örtü, rüzgârla savrulur gider,
Asıl fırtına kopan, o görünmez yerinden.
Dudak değil, mana değsin o kimsesiz boşluğa,
Sussun artık içindeki o hırçın, o dev dalgalar.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta