Kader dedik, şu alna yazıya boyun eğdik, Biz sevdayı bir vefa, bir helal lokma bildik. Gözden yaş değil, sanki ömür süzüldü damla damla, Bir giden gelmez oldu, bir de şu bitmez gamla
Oy gönül, dertli gönül, sızım sızım sızlarsın, Başkasına gülersin de, bana neden kışlarsın? Ne yerimiz belli artık, ne yurdumuz, ne yolumuz, Kırıldı kanadımız, bak tutmuyor kolumuz.
Zahidem derken yandık, "Ah bir ateş ver" dedik, Şehitlerin ardından hep vefa gömleği giydik. Şimdi bir gurbet sarmış ki, her yanı duman puslu, Diller dilsiz kesildi, yürekler hep mahpuslu.
Oy gönül, dertli gönül, sızım sızım sızlarsın, Başkasına gülersin de, bana neden kışlarsın?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta