Ruhun Tanıdığı Tek Işık Şiiri - Can Elıf

Evrende milyarlarca insan varken, bir tek senin varlığın geceme düşen ışık oldu.

Aynı masa,
zamana bırakılmış bir fincan kahve
ve duvara yaslanan bir sessizlik.

Gece,
pencereme sürülen ince bir ayaz
gibi içime işliyor.

Adın,
aklımın karanlık sularına düşen
küçük bir taş;
kalbimde halkalar büyüyor.

Yollar yorgun,
ayaklarımda tozlu bir mesafe.

Yabancı yüzler geçiyor önümden
ama rüzgâr hep aynı kokuyu taşıyor.

Ve evren—
milyarlarca yıldızın arasında
benim geceme düşen
tek tanıdık ışık:
sen.