Gözlerini kapatınca başlar benim mesaim,
Yıldızları adına mühürledim bu gece.
Nefesin kalbimde, sen uyu ben bekleyeyim,
Ruhum yastığının ucunda, sessizce...
Mesafe dediğin nedir ki ruhlar birken?
Her rüyanın sonunda yine sadece sen varsın.
Güneş hiç doğmasa da olur, sen uyanırken;
Dünyama doğan tek ışık, tek baharsın.
Uyu ki huzur bulsun yorgun dertlerin,
Dualarım kalkan olsun, seni sarmalasın.
Ben senin uykunda bile en çok seninim,
Sen benim bitmeyecek en güzel masalımsın.
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 02:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!