Tasavvufa göre ruh, ne kadındır ne erkek. Çünkü ruh bedene ait değildir; beden ruha emanettir. Kadınlık ve erkeklik, nefsin ve suretin hâlleridir. Ruh ise hakikatin kendisi.
Sûfîler “can” der, “öz” der, “nefha-i ilâhî” der. Can üflenmiştir; doğmamıştır. Bu yüzden ruh, çoğalmaz, bölünmez, cinsiyetlenmez.
Kur’an’da geçen “Ona ruhumdan üfledim” (Hicr 15:29) ifadesi, ruhun ilahî menşeini işaret eder. İlahî olan ise sınıflara sığmaz. Tasavvufta kadın ve erkek ayrımı, yolda yürüyenler içindir; yola varanlar için değil. Yunus’un dediği gibi: “Yaratılanı severim, Yaradan’dan ötürü.” Ruh sevdiğinde kadın olmaz, hakikati aradığında erkekleşmez. O sadece hatırlar; cinsiyet, dünyada kalır, ruh, Hakk’a döner.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta