Ruhun Baharı Şiiri - Gökçe Zafer Özaki Û ...

Ruhun Baharı
Kalbim sana düşerken bir gün,
Her nefesimde sen vardın, her anımda.
Uzanmayan elini tutamadım belki,
Ama sevgiye adanmış bir ömür kadar derinim.
Sen, merhametinle iyileştiren ellerin,
Mazlumlara şifa dağıtan kalbin,
Gözlerindeki ışıkla dünyayı aydınlatan bir yıldız gibi
Ruhumun eksik yanlarını tamamladın, sessizce.
Kalbimde bahar hep sana ait.
Her tebessümün, her inceliğin,
Her sessiz dua ve tebessümdeki gözyaşı
Bana yol gösteren bir pusula oldu.
Ben seni sevdim, karşılık beklemeden,
Ve yollarımız kesişirse
Hâlâ burada olacağım, ellerimden tutmanı bekleyen
Bir adam, sevgiyle dolu bir kalp olarak.
Uzanmayan elini tutamadım belki,
Ama senin varlığın, senin iyileştiren ellerin
Bana hayatın en gerçek ve kutsal armağanını öğretti:
Sevmek, beklemek, ve kalpte sonsuza kadar bir bahar taşıyabilmek