Nefesim rüzgâr olur, değer ince dallara,
Ruhum kök salar usulca nemli topraklara.
Bir ağacın gövdesinde duyarım kendi özümü,
Yaprakların hışırtısı siler kalbimden hüznümü.
Bir taşın sabrıyla otururum derenin kıyısında,
Berrak suda yüzümü görürüm, çocukluğum karşımda.
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta