Şiirlerin kalbinde açan bir güldüm.
Senin varlığında yerimi buldum.
Güzelleştim, yeşerdim, dallandım.
Senin sesinle, nefesinle ben hayat buldum.
Oysa ki zehirliydi, dikenliydi her harfim,
Çorak ve yorgun, bir bataklıktı yüreğim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta