Yasarken ruhumu, tenimden aldı.
Dünyayı gözümde hiçe indirdi.
Ne isteğim oldu ne de ayrıldim,
Çöplükte yasamaya, mahkum etti.
Hissiyatım kalmadı huzursuzum
Her şeyden nefret eder oldum
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta