Güneşin kavurduğu kumda, buz teknesi gibi ağırım,
Üşüyen bir ruh geziniyor, bağrım bâr-ı sağır.
Boynumda urgan; ne vuslata izin var ne de ölüme,
Zihin, bir kör kuyuda debelenen mahluktur dilime.
Mecalsizim; zira feleğin çarkı dimağımda takılı kaldı,
Nereye dönsem,o gaddar el tüm renklerimi çaldı.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta