Güneşin kavurduğu kumda, buz teknesi gibi ağırım,
Üşüyen bir ruh geziniyor, bağrım bâr-ı sağır.
Boynumda urgan; ne vuslata izin var ne de ölüme,
Zihin, bir kör kuyuda debelenen mahluktur dilime.
Mecalsizim; zira feleğin çarkı dimağımda takılı kaldı,
Nereye dönsem,o gaddar el tüm renklerimi çaldı.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta